Eervol in het licht gezet.


4 mei 2015 was het dan eindelijk zo ver. Heel de geallieerde begraafplaats in Mook werd letterlijk liefdevol in het licht gezet.

Op iedere grafsteen hebben we een theelichtje weten te plaatsen.
De theelichthoudertjes hebben we met medewerking van ijssalon Clevers in de Plasmolen bijeen verkregen.
Zij bewaarden de lege houdertjes voor ons, nadat we hen vertelden waarom we ze graag wilden hebben. Dank daarvoor!
Thuis moesten we die natuurlijk wel allemaal ‘even’ van het resterende kaarsvet en het ijzeren plaatje op de bodem ontdoen, zodat er een nieuw waxinelichtje in kon. Menig avond zijn we er zoet mee geweest.

We hebben besloten de kaarsjes nà de ceremoniële plechtigheden en de 2 minuten stilte te plaatsen.
Rond 20.45 uur gingen we aan de slag.
Van tevoren hadden we de houdertjes al netjes in dozen opgestapeld, zodat we er makkelijk op elke steen eentje konden plaatsen.
Gelukkig hielpen Alexia (mijn zusje) en haar zoon Enzo uit Kranenburg (D) mee met aansteken.
Het duurde nog geen 45 minuten voor alles netjes brandde.

Irma schoot kort na de ceremonie een fotograaf aan, met de vraag of hij straks wat foto`s wilde maken als het wat donkerder was. Erik vond het een geweldig leuk initiatief en wilde graag zijn medewerking verlenen. Hij beloofde later de foto’s te mailen.

Terwijl we bezig waren raakten we in gesprek met wat meer mensen die daar nog liepen. Een man vond het een enorm mooi gebaar, en zei: “Dit moet de burgemeester weten. Ik ga hem bellen.”

De schemering viel in en hoe donkerder het werd, hoe mooier het resultaat werd.

In de verte zagen we een groepje mensen aan komen lopen. Het was inderdaad de burgemeester, die zeer spontaan met ons een gesprek over ons initiatief begon.
En ach, laten we wel eerlijk wezen; Mook heeft toch maar even netjes de landelijke primeur gehaald. Mijn stille hoop is dat er nu ook meer mensen dit gebaar zullen gaan overnemen.
Aan de burgemeester zal het niet liggen. Hij plaatste op facebook een artikel met een paar foto`s over onze actie.

Auto’s die voorbij reden minderden vaart. Ook zij zullen wel verbaasd gekeken hebben. Heel grappig om te zien.

Na een uur bliezen we de kaarsjes uit.
Vervolgens moesten we nog een kwartiertje wachten om het kaarsvet te
laten stollen. Daarna ruimden we in het donker alles op.

We hebben hiermee onze belofte aan John Harrison en alle andere soldaten op het kerkhof ingelost om alle grafstenen van een lichtje te voorzien.

Misschien klinkt dat een beetje vreemd,
maar als u hier klikt dan zal de verwijzing naar John Harrison u duidelijk worden.

Op facebook hebben we een groep opgericht waar iedereen lid van kan worden; eervol in het licht gezet. 

Liefs Marco Pothuizen & Irma Motké.